Η γρίπη και οι ηλικιωμένοι

Η γρίπη είναι οξεία νόσος του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από τους ιούς της γρίπης και μεταδίδεται πολύ εύκολα από το ένα άτομο στο άλλο. Μπορεί να προκαλέσει από ήπια έως και πολύ σοβαρή νόσηση. Οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι ξεπερνούν τη γρίπη χωρίς να παρουσιάσουν επιπλοκές, ορισμένοι όμως, όπως άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για σοβαρές επιπλοκές από τη γρίπη. Στην Ελλάδα εποχικές εξάρσεις γρίπης εμφανίζονται κατά τους χειμερινούς μήνες (από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο) και η διαχρονική παρακολούθηση του νοσήματος έχει δείξει ότι η δραστηριότητα της γρίπης συνήθως αρχίζει να αυξάνει κατά τον μήνα Ιανουάριο, και κορυφώνεται κατά τους μήνες Φεβρουάριο – Μάρτιο (1).

Γρίπη και Ηλικιωμένοι: Ένας Επικίνδυνος Συνδυασμός

Η γρίπη αποτελεί μια σοβαρή απειλή για την υγεία των ηλικιωμένων ατόμων. Η εξασθενημένη ανοσία, τα χρόνια νοσήματα και άλλοι παράγοντες που συχνά συνυπάρχουν στην τρίτη ηλικία καθιστούν τους ηλικιωμένους πιο ευάλωτους στις επιπλοκές της γρίπης.

Γιατί η γρίπη είναι πιο επικίνδυνη για τους ηλικιωμένους;

Αδύναμο ανοσοποιητικό: Καθώς μεγαλώνουμε, το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξασθενεί, δυσκολευόμενο να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις. Με την πρόοδο της ηλικίας, το ανοσοποιητικό σύστημα υφίσταται βαθιά αναδιαμόρφωση και παρακμή, με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και την επιβίωση των ηλικιωμένων. Αυτή η γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος αφήνει ευάλωτους τους πιο ηλικιωμένους σε υψηλότερο κίνδυνο οξέων ιογενών και βακτηριακών λοιμώξεων, όπως τους ιούς της γρίπης. Επιπλέον, τα ποσοστά θνησιμότητας αυτών των λοιμώξεων είναι τριπλάσια στους ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με τους νεότερους σε ηλικία ασθενείς. Τα λοιμώδη νοσήματα εξακολουθούν να αποτελούν την τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτου μεταξύ των ηλικιωμένων στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η αύξηση της θνησιμότητας κατά την περίοδο μια γρίπης τους χειμερινούς μήνες προέρχεται κατά 90% από άτομα πάνω των 65 ετών. Επιπλέον, οι ανεπαρκείς ανοσολογικές αποκρίσεις ευθύνονται για τη μειωμένη αποτελεσματικότητα των εμβολίων στους ηλικιωμένους. (2) Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται η αύξηση της θνησιμότητας λόγω γρίπης σταΗ γρίπη και οι ηλικιωμένοι

 μικρά παιδιά και τους ηλικιωμένους και η συσχέτιση που έχει η θνησιμότητα με την αδυναμία του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτές τις ηλικίες.

 

Χρόνια νοσήματα: Πολλοί ηλικιωμένοι πάσχουν από χρόνιες παθήσεις όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτη, πνευμονοπάθειες, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη. Τα χρόνια νοσήματα αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη σε σύγκριση με υγιείς ανθρώπους. Αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους όπως:

• Το εξασθενημένο ανοσοποιητικό: Πολλά χρόνια νοσήματα, όπως ο διαβήτης, οι καρδιακές παθήσεις και οι αυτοάνοσες ασθένειες, επηρεάζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Έτσι, ο οργανισμός δυσκολεύεται να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τον ιό της γρίπης και είναι πιο επιρρεπής σε επιπλοκές.
• Η βλάβη σε ζωτικά όργανα: Χρόνια νοσήματα συχνά προκαλούν βλάβη σε ζωτικά όργανα όπως οι πνεύμονες, η καρδιά ή τα νεφρά. Η γρίπη μπορεί να επιτείνει αυτή τη βλάβη, οδηγώντας σε σοβαρές επιπλοκές.
• Φάρμακα: Πολλά άτομα με χρόνια νοσήματα λαμβάνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως τα κορτικοστεροειδή και τα ανοσοκατασταλτικά. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν περαιτέρω τον κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη.

Τα χρόνια νοσήματα καθιστούν τους ηλικιωμένους ανθρώπους πιο ευάλωτους στις επιπλοκές της γρίπης και ανάλογα το νόσημα υπάρχουν οι παρακάτω εξής επιπλοκές: 

• Χρόνια αναπνευστικά νοσήματα: Άτομα με άσθμα ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι πιο επιρρεπή σε πνευμονία, μια σοβαρή επιπλοκή της γρίπης.
• Καρδιακές παθήσεις: Η γρίπη μπορεί να προκαλέσει αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αρρυθμίες και καρδιακή ανεπάρκεια σε άτομα με καρδιακά προβλήματα.
• Διαβήτης: Ο διαβήτης εξασθενεί το ανοσοποιητικό σύστημα και καθιστά πιο δύσκολη την επούλωση των πληγών, αυξάνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη.

Η λήψη άλλων φαρμάκων από τους ηλικιωμένους: Η λήψη φαρμάκων από τους ηλικιωμένους δεν καθιστά αυτόματα την γρίπη πιο επικίνδυνη. Ωστόσο, κάποια φάρμακα μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο επιπλοκών από τη γρίπη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει οι ηλικιωμένοι να αποφεύγουν τη θεραπεία των χρόνιων παθήσεων. Η συνεργασία με τον γιατρό και η λήψη προληπτικών μέτρων, όπως ο εμβολιασμός, είναι απαραίτητα για την προστασία της υγείας των ηλικιωμένων.

Πώς συμβαίνει η λήψη άλλων φαρμάκων να αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών από την γρίπη;

Ανοσοκαταστολή: Πολλά φάρμακα, ιδιαίτερα αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων όπως η αρθρίτιδα, οι αυτοάνοσες ασθένειες και ο καρκίνος, καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός δυσκολεύεται να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τον ιό της γρίπης, αυξάνοντας τον κίνδυνο για επιπλοκές.

Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων: Μερικά φάρμακα μπορεί να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα ή με τον ιό της γρίπης, επηρεάζοντας την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και αυξάνοντας τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

Ποια φάρμακα ενέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο;

• Κορτικοστεροειδή: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία φλεγμονωδών παθήσεων και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
• Ανοσοκατασταλτικά: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων σε αυτοάνοσα νοσήματα και ειδικά σε ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος και η πολλαπλή σκλήρυνση αλλά και στην περίπτωση των αλλεργιών και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
• Χημειοθεραπευτικά: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα, αλλά μπορούν επίσης να βλάψουν και τα υγιή κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.
• Βιολογικοί παράγοντες: Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία αυτοάνοσων ασθενειών και μπορούν να επηρεάσουν την ανοσολογική απάντηση.

 

Πνευμονία: Μια Επιπλοκή της Γρίπης

Η πνευμονία αποτελεί μια σοβαρή επιπλοκή της γρίπης, ιδιαίτερα σε ευάλωτες ομάδες όπως τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.

Τι είναι η πνευμονία;

Η πνευμονία ορίζεται ως η οξεία λοίμωξη του πνευμονικού παρεγχύματος, δηλαδή του τμήματος του πνεύμονα που αναλαμβάνει την ανταλλαγή αερίων. Κατά την πνευμονία οι κυψελίδες γεμίζουν με πύον και υγρό, γεγονός που κάνει δυσχερή την αναπνοή περιορίζοντας την πρόσληψη οξυγόνου. 

Πώς η γρίπη οδηγεί σε πνευμονία;

Η γρίπη αδυνατίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, καθιστώντας τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε δευτερογενείς λοιμώξεις, όπως η πνευμονία. Ο ιός της γρίπης μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στους αεραγωγούς και τους πνεύμονες, δημιουργώντας ένα ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη βακτηρίων. Η γρίπη, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους, μπορεί να εξελιχθεί σε πνευμονία. 

Πώς η γρίπη μετατρέπεται σε πνευμονία;

Η γρίπη είναι μια ιογενής λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος. Όταν ο ιός της γρίπης εισβάλλει στον οργανισμό, προκαλεί φλεγμονή στις αεροπορικές οδούς. Αυτή η φλεγμονή μπορεί να εξαπλωθεί στους πνεύμονες, προκαλώντας πνευμονία. Επίσης ο ιός της γρίπης βλάπτει τις βλεννογόνους μεμβράνες των πνευμόνων, καθιστώντας τις πιο ευάλωτες σε δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις.

 

Η διάγνωση της πνευμονίας 

Η παραδοσιακή προσέγγιση για τη διάγνωση της πνευμονίας περιλαμβάνει ένα συνδυασμό κλινικής εκτίμησης και τεχνικών απεικόνισης. Η κλινική αξιολόγηση από τον θεράποντα ιατρό περιλαμβάνει λεπτομερές ιστορικό και φυσική εξέταση του ασθενούς, με έμφαση στα συμπτώματα όπως ο βήχας, ο πυρετός και η δυσκολία στην αναπνοή .(3)

Η ακτινογραφία θώρακος, είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη απεικονιστική τεχνική για τη διάγνωση της πνευμονίας. Η ακτινογραφία θώρακος προτιμάται για την προσβασιμότητά της, καθώς μπορεί να γίνει τόσο σε διαγνωστικά κέντρα όσο και ακτινογραφία στο σπίτι, την ταχύτητά της και την οικονομική αποδοτικότητα της. Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να αποκαλύψει θολερότητες των πνευμόνων ενδεικτικές της πνευμονίας. Η αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται επίσης, παρέχοντας μια πιο λεπτομερή εικόνα των πνευμόνων σε σύγκριση με τις ακτινογραφίες θώρακος και οι αξονικές τομογραφίες είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε πολύπλοκες περιπτώσεις ή όταν συνυπάρχουν πνευμονικές παθήσεις. Ωστόσο, είναι πιο δαπανηρές και εκθέτουν τους ασθενείς σε υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας και δεν μπορούν να εξυπηρετήσου ασθενείς που έχουν μεγάλή δυσκολία στην μετακίνηση κάτι που παρέχουν οι ακτινογραφίες στο σπίτι με μεγάλη αποτελεσματικότητα (3). Η ακτινογραφία θώρακα αποτελεί βασική εξέταση. Ακόμα και αν η εκτίµηση του κλινικού ιατρού προτείνει ότι πρόκειται για ήπια νόσο, όλοι οι ασθενείς που παρουσιάζουν θερμοκρασία σώματος >38,5ºС ή πλευριτικό άλγος πρέπει να υποβάλλονται σε ακτινογραφία θώρακα (6).

Έτσι η ακτινογραφία θώρακος εφόσον είναι τόσο σημαντική για την διάγνωση της πνευμονίας ειδικά για τους ηλικιωμένους ασθενείς, που είναι πιο ευάλωτοι στις επιπλοκές της γρίπης, έχουν πιο αδύναμο ανοσοποιητικό και αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την μετακίνηση τους, μπορεί για αυτούς να γίνει και ακτινογραφία κατ΄ οίκον. 

Ποιες είναι οι επιπλοκές της πνευμονίας στους ηλικιωμένους;

Η πνευμονία αποτελεί σοβαρή απειλή για την υγεία των ηλικιωμένων. Πολλοί ηλικιωμένοι που νοσούν από πνευμονία χρειάζονται νοσηλεία λόγω της έντασης της λοίμωξης. Η πνευμονία μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή και σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε σηπτικό σοκ, μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση. Δυστυχώς, η πνευμονία παραμένει μια από τις κύριες αιτίες θανάτου στους ηλικιωμένους παγκοσμίως.

Συμπτώματα της Πνευμονίας σε Ηλικιωμένους: Μια Ειδική Πρόκληση

Η πνευμονία, μια λοίμωξη των πνευμόνων, μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικούς τρόπους και η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία και την γενική υγεία του ατόμου. Στους ηλικιωμένους, τα συμπτώματα της πνευμονίας μπορεί να είναι πιο ήπια ή διαφορετικά από αυτά που εμφανίζονται σε νεότερους ανθρώπους, καθιστώντας τη διάγνωση πιο δύσκολη.

Τυπικά Συμπτώματα σε Ηλικιωμένους

• Σύγχυση και αλλαγές στη συμπεριφορά: Αυτά μπορεί να είναι τα πρώτα και πιο εμφανή σημάδια πνευμονίας σε ηλικιωμένους, ειδικά σε εκείνους που πάσχουν από άνοια.
• Λήθαργος και κακουχία: Αίσθημα εξάντλησης και απώλεια ενέργειας.
• Απώλεια όρεξης: Μειωμένη όρεξη για φαγητό και απώλεια βάρους.
• Ταχυκαρδία και ταχύπνοια: Αύξηση του καρδιακού παλμού και της αναπνοής.
• Πυρετός: Αν και δεν είναι πάντα υψηλός, μπορεί να υπάρχει χαμηλός πυρετός ή καθόλου πυρετός.
• Βήχας: Μπορεί να είναι ξηρός ή παραγωγικός, με ή χωρίς φλέματα.
• Δύσπνοια: Δυσκολία στην αναπνοή, ειδικά κατά την άσκηση.
• Πόνος στο στήθος: Αίσθημα πίεσης ή πόνου στο στήθος.

Τα σύμπτωμά της πνευμονίας σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να διαφέρουν γιατί το ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων είναι πιο αδύναμο, οπότε η αντίδρασή τους στη λοίμωξη μπορεί να είναι πιο ήπια. Επίσης πολλοί ηλικιωμένοι πάσχουν από χρόνια νοσήματα-υποκείμενα νοσήματα τα οποία έχουν ίδια συμπτώματα με την πνευμονία και έτσι να δυσκολεύουν την διάγνωση. Ακόμα οι ηλικιωμένοι μπορεί μην αισθάνονται τόσο έντονα τον πόνο ή άλλα συμπτώματα. 

Θεραπεία της πνευμονίας

Η θεραπεία της πνευμονίας εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα. Αν η πνευμονία προκαλείται από βακτήρια, θα χρειαστεί αντιβιοτική αγωγή. Εάν η πνευμονία είναι ιογενούς αιτιολογίας, η θεραπεία επικεντρώνεται στα συμπτώματα.

Η θεραπεία της πνευμονίας σε ηλικιωμένους απαιτεί μια εξατομικευμένη και ολιστική προσέγγιση. Η επιλογή της θεραπείας βασίζεται σε μια σειρά παραγόντων, όπως η σοβαρότητα της λοίμωξης, η γενική υγεία του ασθενούς και ο αιτιολογικός παράγοντας. Η φαρμακευτική αγωγή, κυρίως με αντιβιοτικά, είναι συχνά απαραίτητη, ενώ παράλληλα χορηγούνται φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Σε πολλές περιπτώσεις, απαιτείται νοσηλεία για την παροχή εξειδικευμένης φροντίδας και την παρακολούθηση της κατάστασης του ασθενούς. Η φυσιοθεραπεία και η διατροφή αποτελούν επίσης σημαντικά στοιχεία της θεραπείας, συμβάλλοντας στην ταχύτερη ανάρρωση και στην αποφυγή επιπλοκών (6).

 

Προστασία των ηλικιωμένων από την γρίπη 

Η προστασία των ηλικιωμένων από την γρίπη αποτελεί ζήτημα μείζονος σημασίας καθώς όπως περιγράψαμε πιο πάνω είναι πολύ ευάλωτοι από την γρίπη και τις επιπλοκές της. Οι βασικές κατευθυντήριες οδηγίες για την προστασία από την γρίπη είναι οι εξής:

1. Εμβολιασμός:

Ο εμβολιασμός είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη προστασία κατά της γρίπης καθώς παρέχει προστασία από σοβαρές επιπλοκές και μπορεί έτσι να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο νοσηλείας, αναπνευστικών προβλημάτων και θανάτου. Επίσης ο εμβολιασμός προσαρμόζεται κάθε χρόνο τις νέες παραλλαγές του ιού προσφέροντας έτσι την καλύτερη δυνατή προστασία. Σε περιπτώσεις που η αντιγονική σύσταση των αντιγριπικών εμβολίων δεν διαφέρει πολύ από αυτή των κυκλοφορούντων στελεχών γρίπης τότε ο εμβολιασμός κατά της γρίπης μπορεί να προσφέρει προστασία σε ποσοστό περίπου 75% (5).

Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών της χώρας μας οι συστάσεις αντιγριπικού εμβολιασμού για την προσεχή περίοδο 2024-2025 περιλαμβάνουν κατά προτεραιότητα τις παρακάτω ομάδες πληθυσμού ή καταστάσεις αυξημένου κινδύνου: 

1. Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω 
2. Βρέφη και παιδιά ηλικίας 6 μηνών ως 5 ετών
3. Παιδιά ηλικίας άνω των 5 ετών και ενήλικες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα:

• Χρόνια νοσήματα αναπνευστικού, όπως άσθμα, χρόνια αποφρακτική    πνευμονοπάθεια. 
• Καρδιακή νόσο με σοβαρή αιμοδυναμική διαταραχή • Ανοσοκαταστολή (κληρονομική ή επίκτητη)
• Μεταμόσχευση οργάνων και μεταμόσχευση μυελού των οστών 
• Δρεπανοκυτταρική αναιμία (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες)
• Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα 
• Χρόνια νεφροπάθεια
• Χρόνιες παθήσεις ήπατος 
• Νευρολογικά-νευρομυϊκά νοσήματα
• Σύνδρομο Down

4.Έγκυες ανεξαρτήτως ηλικίας κύησης, λεχωΐδες και θηλάζουσες.

5. Άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία (Δείκτη Μάζας Σώματος >40Kg/m2) και παιδιά με ΔΜΣ >95ηΕΘ.
6. Παιδιά που παίρνουν ασπιρίνη μακροχρόνια (π.χ. για νόσο Kawasaki, ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλα). 
7. Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με παιδιά μικρότερα των 6 μηνών ή φροντίζουν ή διαβιούν με άτομα με υποκείμενο νόσημα, που αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών της γρίπης.
8. Κλειστοί πληθυσμοί, όπως προσωπικό και εσωτερικοί σπουδαστές (σχολείων, στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών, ειδικών σχολείων κλπ.), νεοσύλλεκτοι, ιδρύματα χρονίως πασχόντων και μονάδες φιλοξενίας ηλικιωμένων, καταστήματα κράτησης .
9. Εργαζόμενοι σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας (ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, λοιποί εργαζόμενοι, φοιτητές επαγγελμάτων υγείας σε κλινική άσκηση) και σε κέντρα διαμονής προσφύγων-μεταναστών.
10. Άστεγοι. 
11. Κτηνίατροι, πτηνοτρόφοι, χοιροτρόφοι, εκτροφείς [συμπεριλαμβανομένων εκτροφέων μίνκ (γουνοφόρα θηλαστικά)], σφαγείς και γενικά άτομα που έρχονται σε συστηματική επαφή με πτηνά ή χοίρους.

 

2. Υγιεινή ζωή:

Μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής άλεσης, ενισχύει σημαντικά το ανοσοποιητικό σύστημα, αποτελώντας έτσι έναν από τους πυλώνες της καλής υγείας. Παράλληλα, η τακτική σωματική άσκηση, ανεξαρτήτως έντασης, συμβάλλει στην ενίσχυση της γενικής φυσικής κατάστασης, ενώ ο επαρκής ύπνος είναι απαραίτητος για την αποκατάσταση του οργανισμού σε κυτταρικό επίπεδο και την αποτελεσματική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

3. Προστασία από την έκθεση στον ιό της γρίπης 

Για να προστατευθούμε από τον ιό της γρίπης, είναι σημαντικό να αποφεύγουμε τους χώρους με συνωστισμό, ειδικά κατά τις περιόδους έξαρσης της νόσου. Επιπλέον, το τακτικό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα αποτελεί βασικό μέτρο προστασίας. Κατά το βήχα ή το φτέρνισμα, θα πρέπει να καλύπτουμε το στόμα και τη μύτη με ένα χαρτομάντιλο ή τον αγκώνα, ενώ θα πρέπει να αποφεύγουμε να αγγίζουμε τα μάτια, τη μύτη και το στόμα με μολυσμένα χέρια. Αυτές οι απλές ενέργειες μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μείωση του κινδύνου μετάδοσης του ιού της γρίπης.

4. Τακτική επικοινωνία με τον γιατρό:

Παρακολούθηση χρόνιων παθήσεων: Τα άτομα με χρόνιες παθήσεις πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά από τον γιατρό τους ενώ σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων  σε ηλικιωμένους ασθενείς η άμεση επικοινωνία με τον γιατρό είναι απαραίτητη.

5. Δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος:

Η Καθαριότητα και ο τακτικός καθαρισμός των επιφανειών και των αντικειμένων που χρησιμοποιούνται καθημερινά αλλά και ο αερισμός σε κλειστούς χώρους μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της γρίπης μέσα από την δημιουργία ενός ασφαλούς περιβάλλοντος. 

Θεραπεία της γρίπης 

Για την αντιμετώπιση της γρίπης η θεραπεία είναι κυρίως συμπτωματική. Στους ασθενείς συνιστάται αρκετή ανάπαυση, να πίνουν άφθονα υγρά, να αποφεύγουν να καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτά και καπνό και να λαμβάνουν εάν είναι απαραίτητο αναλγητικά φάρμακα για την ανακούφιση συμπτωμάτων όπως ο πυρετός, το ρίγος, οι μυαλγίες και άλλα που σχετίζονται με τη γρίπη. Καθώς η γρίπη είναι υιικής  αιτιολογίας τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία επίδραση στη μόλυνση, παρά μόνον αν κριθούν αναγκαία για την πρόληψη ή αντιμετώπιση κάποιας δευτερογενούς λοίμωξης, όπως βακτηριακής πνευμονίας.

Η αντιική φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι αποτελεσματική εάν δοθεί έγκαιρα δηλαδή μέσα σε 48 ώρες από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Τα άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως τα μικρά παιδιά, οι έγκυες γυναίκες, οι ηλικιωμένοι και όσοι έχουν υποβαθμισμένο ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να επισκεφθούν το γιατρό τους για να τους προτείνει την κατάλληλη αγωγή, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει αντιικά φάρμακα (5).

Σε κάθε περίπτωση η καλύτερη θεραπεία για τον ιό της γρίπης είναι η πρόληψη μέσω μαζικού εμβολιασμού κατά το χρονικό διάστημα πριν την έξαρση της. 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1)«Γρίπη και εποχική γρίπη» -Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας  – Οδηγίες για την εποχική γρίπη 2024-2025  https://eody.gov.gr/disease/gripi-kai-epochiki-gripi/

2)A. Katharina Simon, Georg A. Hollander and Andrew McMichael “«Evolution of the immune system in humans from infancy to old age»Published:22 December 2015   https://doi.org/10.1098/rspb.2014.3085

3)Symptoms and Diagnosis of Pneumonia. Retrieved from https://www.lung.org/lung-health-diseases/lung-disease-lookup/pneumonia/symptoms-and-diagnosis

4) Dilmurod Rakhmatov «A NEURAL NETWORK APPROACH TO ENHANCING PNEUMONIA DIAGNOSIS» February 2024 Department of Mathematics University of Padua Padova, Italy https://www.researchgate.net/publication/378709163

4) Mattila, J. T., Fine, M. J., Limper, A. H., Murray, P. R., Chen, B. B., & Lin, P. L. (2014). “Pneumonia. Treatment and diagnosis. Annals of the American Thoracic Society”11(Supplement 4), S189-S192.

5) Δαρδάλας Ιωάννης  «Στάσεις, γνώσεις και συμπεριφορές των ατόμων της τρίτης ηλικίας σχετικά με τον εμβολιασμό έναντι του ιού της γρίπης»  Θεσσαλονίκη 2018 Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Σχολή επιστημών υγείας Τμήμα Ιατρικής Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Σπουδών.

6) Ευθαλία Καρέλη «Η πνευμόνια της κοινότητας σε γενικό επαρχιακό Νοσοκομείο»  Πειραιάς 2009 -Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών -Διοίκηση της Υγείας Επιβλέπων Καθηγητής: Αν. Καθηγητής Αγιακλόγλου Χρήστος.

7) A NEURAL NETWORK APPROACH TO ENHANCING PNEUMONIA DIAGNOSIS

ACCURACY

Department of Mathematics

University of Padua

Padova, Italy

dilmurodrustamugli.rakhmatov@studenti.